وبلاگ من

➖حسادت، برای ایمان زهر است


🔺عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ دَاوُدَ الرَّقِّیِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ اتَّقُوا اللَّهَ وَ لَا یَحْسُدْ بَعْضُکُمْ بَعْضاً إِنَّ عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ کَانَ مِنْ شَرَائِعِهِ السَّیْحُ فِی الْبِلَادِ فَخَرَجَ فِی بَعْضِ سَیْحِهِ وَ مَعَهُ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ قَصِیرٌ وَ کَانَ کَثِیرَ اللُّزُومِ لِعِیسَى ع فَلَمَّا انْتَهَى عِیسَى إِلَى الْبَحْرِ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ بِصِحَّةِ یَقِینٍ مِنْهُ فَمَشَى عَلَى ظَهْرِ الْمَاءِ فَقَالَ الرَّجُلُ الْقَصِیرُ حِینَ نَظَرَ إِلَى عِیسَى ع جَازَهُ بِسْمِ اللَّهِ بِصِحَّةِ یَقِینٍ مِنْهُ فَمَشَى عَلَى الْمَاءِ وَ لَحِقَ بِعِیسَى ع فَدَخَلَهُ الْعُجْبُ بِنَفْسِهِ فَقَالَ هَذَا عِیسَى رُوحُ اللَّهِ یَمْشِی عَلَى الْمَاءِ وَ أَنَا أَمْشِی عَلَى الْمَاءِ فَمَا فَضْلُهُ عَلَیَّ قَالَ فَرُمِسَ فِی الْمَاءِ فَاسْتَغَاثَ بِعِیسَى فَتَنَاوَلَهُ مِنَ الْمَاءِ فَأَخْرَجَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ مَا قُلْتَ یَا قَصِیرُ قَالَ قُلْتُ هَذَا رُوحُ اللَّهِ یَمْشِی عَلَى الْمَاءِ وَ أَنَا أَمْشِی عَلَى الْمَاءِ فَدَخَلَنِی مِنْ ذَلِکَ عُجْبٌ فَقَالَ لَهُ عِیسَى لَقَدْ وَضَعْتَ نَفْسَکَ فِی غَیْرِ الْمَوْضِعِ الَّذِی وَضَعَکَ اللَّهُ فِیهِ فَمَقَتَکَ اللَّهُ عَلَى مَا قُلْتَ- فَتُبْ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِمَّا قُلْتَ قَالَ فَتَابَ الرَّجُلُ وَ عَادَ إِلَى مَرْتَبَتِهِ الَّتِی وَضَعَهُ اللَّهُ فِیهَا فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ لَا یَحْسُدَنَّ بَعْضُکُمْ بَعْضاً.


🔸ابن محبوب از داوود رقی نقل کرده که گفت:
شنیدم امام صادق علیه‌السلام می‌فرمود:
«از خدا بترسید و حسد نورزید؛ زیرا یکی از روش‌های عبادی حضرت عیسی بن مریم علیه‌السلام، گردش و سیاحت در شهرها بود.
روزی در یکی از این سفرها، مردی کوتاه‌قد از یارانش که بسیار ملازم حضرت عیسی بود، همراه او بود.
وقتی حضرت عیسی به کنار دریا رسید، با یقین کامل گفت: “بسم الله” و بر روی آب راه رفت.
آن مرد کوتاه‌قد نیز همین جمله را با یقین گفت و بر روی آب راه رفت و به حضرت عیسی رسید.
اما در دلش غرور پدید آمد و گفت: “این عیسی، روح خداست که بر آب راه می‌رود، و من نیز بر آب راه می‌روم؛ پس چه برتری‌ای بر من دارد؟”

در همان لحظه، در آب فرو رفت.
فریاد کمک سر داد و حضرت عیسی دستش را گرفت و او را از آب بیرون کشید.
سپس از او پرسید: “چه گفتی ای کوتاه‌قد؟”

او پاسخ داد: “گفتم این روح خدا بر آب راه می‌رود و من نیز راه می‌روم، و همین باعث شد که در دلم غرور پدید آید.”
حضرت عیسی فرمود: “تو خود را در جایگاهی قرار دادی که خداوند برایت تعیین نکرده بود، و خداوند به خاطر آنچه گفتی، بر تو خشم گرفت.
پس توبه کن از آنچه گفتی.”

آن مرد توبه کرد و به همان مرتبه‌ای که خداوند برایش مقرر کرده بود، بازگشت.

پس از خدا بترسید و مبادا برخی از شما به برخی دیگر حسد بورزد.»


📚الکافی: ج 2ص 306

✅ هنرنمایی امیر سخن در بکارگیری 4 واژه ذل ، ضل ، زل ، ظل👌👌👌

حضرت علی علیه السلام:

مَن تَوکَّلْ علَی المالِ،ذَلَّ :
کسی که به مال توکل کرد ، ذلیل شد.

مَن تَوکَّلْ علَی الْعِلمِ،ضَلَّ :
کسی که به علم توکل کرد ، گمراه شد.

مَن تَوکَّلْ علَی العَقْلِ، زَلَّ :
کسی که به عقل توکل کرد، لغزید.

مَن تَوَکَّلْ علَی اللهِ،ظَلَّ :
کسی که به خدا توکل کرد ، سایه بانی یافت.

‌📚بحار‌الانوار،ج1،ص16

صلوات خاصه امام حسن عسکری (ع)

📍 مطرح شدن #هفته_وحدت برای اوّلین بار

♦️ در ایرانشهر که باران می‌آمد، هوا خیلی جالب میشد؛ چون در هوای گرم که باران می‌آمد، هوا لطیف میشد.
ما از خانه آمدیم بیرون که دیدیم هوا این قدر باصفا و زیبا و لطیف است. با رفقا همین طور دسته‌جمعی آمدیم تا مسجد و آنجا هم تا غروب جشن بود.
[دیدم]شیعه و سنّی - به ‌اتّفاق- در این جشن شرکت کرده‌اند.
من هم یک شب به نمازش (مولوی قمرالدّین) رفتم و با او نماز خواندم. اوّل هیچ اعتنائی نمیکرد؛ یعنی گارد داشت و اصلاً باز نمیشد. بعد یواش‌یواش که من با او گرم گرفتم، خوب شد … چند بار به مسجدش رفتم. او هم یکی دو بار آمد مسجد ما، یا منزل ما. یادم نیست.
هفته‌ی وحدت را ما آنجا اوّل ‌بار [مطرح] کردیم؛ من به او پیشنهاد کردم که بیایید از دوازدهم تا هفدهم ربیع‌الاوّل را جشن بگیریم که هم به همدیگر نزدیک شده‌ایم، هم دو جشن مفصّل [است].

📚 برشی از کتاب «آقای ایرانشهر»
سفرنامه‌ی یک تبعید / روایتی از خاطرات حضور حضرت آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای(مدّظلّه‌العالی) در دوران تبعید به ایرانشهر
به قلم رحیم مخدومی

📌 ثبت سفارش:
https://shop.khameneibook.ir/product/کتاب-آقای-ایرانشهر

@KhameneiBook

[ عکس ]
چرا بحث خانواده؟! چرا با هیأت‌ها؟!
بحث ما روی این مسأله هست که چرا آقا اینقدر به مسئله خانواده توجه کردند؟
چرا این سفارش را به هیأت‌ها کردند؟! چه ربطی به هیأت‌ها داشت که آقا این سفارش را بکنند؟!

چرا خانواده؟

در پاسخ به این سوال باید به موارد زیر توجه کنیم:

1. خانواده، قلب مسائل فرهنگی
در قلب و مرکز مسائل فرهنگی، الان بحث خانواده قرار دارد. یعنی آن سیبلی که دشمن چند سال نشانه گرفته و دارد می‌زند سیبل خانواده است.
خانواده بنیاد جامعه است. خانواده سلول تشکیل‌دهنده جامعه است. اگر خانواده را زدی، جامعه را زدی. اگر خانواده را زدی، دین را زدی.